Op papier heeft het cv van Alexis Beka Beka alles om menig profvoetballer jaloers te maken. Op amper 23-jarige leeftijd kan hij zeggen dat hij in Ligue 2 en Ligue 1 (Frankrijk), in de Premier Liga (Rusland) en in de Europa en Conference League speelde. Daarbovenop komen nog een tiental selecties bij de Franse jeugdploegen.
Helaas kwam zijn naam wereldwijd vooral in het nieuws door een tragisch incident (nvdr.: een zelfmoordpoging) en niet om zijn sportieve prestaties.
Deze zomer, nadat hij bij zijn opleidingsclub Caen opnieuw plezier vond in het voetbal, tekende hij in La Louvière. De meningen waren unaniem: dit was een van de mooiste, zo niet dé mooiste transfer van de Louviérois. Toch wisten de Wolven ook dat ze een speler binnenhaalden die zowel fysiek als mentaal nog herstellende was.
Eerste match, eerste doelpunt
Na lang wachten betrad Beka Beka opnieuw het veld tijdens een officiële wedstrijd in Heist, in de Beker van België. Op het veld van de derdeklasser hielp de in Parijs geboren middenvelder de Wolven aan een moeizame kwalificatie (1-2). Bemoedigende eerste minuten, bevestigd op Antwerp, ondanks de nederlaag van de Centrals (3-1). Tegen The Great Old toonde de middenvelder zijn technische kwaliteiten en scoorde hij bij zijn eerste competitiewedstrijd.
Daarna volgde een sterke invalbeurt tegen Anderlecht. Die avond had zijn schot de Wolven drie punten kunnen opleveren. In plaats daarvan beging “BKBK” een fout die een tegendoelpunt… en een nederlaag voor La Louvière opleverde (0-1).
De fout te veel? Die vraag rijst. Zeker omdat de speler na die laatste, nochtans veelbelovende prestatie nog amper tien minuten speelde: tijdens de nederlaag tegen Dender (1-2) op 5 december.
Frédéric Taquin: “Zijn dag komt nog”
Sindsdien kwam de Frans-Congolees niet meer in actie. Over zijn afwezigheid op de wedstrijdbladen houdt de club zich op de vlakte. “Hij is fysiek nog niet klaar”, klonk het zelfs geïrriteerd bij Frédéric Taquin op een persconferentie eind vorig jaar. “Hij doet veel inspanningen, maar het is niet makkelijk. Het is een proces dat tijd vraagt. We mogen niet vergeten waar hij vandaan komt. Mensen moeten zich daarvan bewust zijn. Zijn dag komt nog.”
Een discours dat aansloot bij dat van Nicolas Frutos, enkele dagen voor zijn vertrek als sportief directeur van La Louvière: “Wanneer we vinden dat hij klaar is om te spelen, geven we hem minuten. Soms is dat bij de U21 en valt het minder op. Supporters stellen zich vragen, maar we beheren alles stap voor stap.”
Toch heeft de ex-speler van Caen sinds zijn laatste aanwezigheid op de bank van de Groenen, op 16 januari tijdens de zege in Brugge (2-3), geen enkele minuut meer gespeeld, ook niet bij de beloften. Wat brengt de toekomst voor het nummer 6 van Groen en Wit? Officieel blijft de boodschap dat hij nog niet ‘fit’ genoeg is voor de competitie, maar in de wandelgangen klinkt het ook dat de speler, die nog onder contract ligt tot 2028, waarschijnlijk niet lang meer in de Cité des Loups zal blijven.
Een gewaagde gok, maar verloren.
