De 78e editie van Kuurne-Brussel-Kuurne maakte haar reputatie op het vlak van intensiteit waar. Aanvallen, waaiervorming en hergroeperingen volgden elkaar op in de laatste honderd kilometer van een wedstrijd zonder adempauze. In die onstabiele context toonde Matthew Brennan zich de snelste in de beslissende sprint.
De eerste schifting kwam er op zowat 90 kilometer van de finish, toen het tempo fors de hoogte in ging op de Mont du Bourliquet. Meerdere sprinters kwamen daar in de problemen. Arnaud De Lie, die met zijn ploeg het initiatief had genomen om de koers hard te maken, kon de volgende versnelling niet beantwoorden. Ook Jonathan Milan, Dylan Groenewegen en andere sprintkandidaten moesten passen.
Aanvallen op rij en beslissende wind
In de daaropvolgende hellingen trok Jasper Philipsen (Alpecin-Premier Tech) meermaals ten aanval. De Belg droeg bij tot het uiteenvallen van het peloton, maar slaagde er niet in een beslissende kopgroep te vormen. Andere aanvallers, onder wie Matej Mohoric en Christophe Laporte, hielden het tempo hoog en maakten de koers extra zwaar voor een aantal tegenstanders.
Na de heuvelzone bleef de wedstrijd open. Op de terugweg naar Kuurne zorgde zijwind voor nieuwe breuken. Op ongeveer vijftig kilometer van de aankomst kwam een groep van een zestigtal renners opnieuw samen. De dag werd bovendien overschaduwd door een zware val van Tim Wellens op meer dan 100 kilometer van de finish. De Belg moest de wedstrijd verlaten.
Brennan perfect gepositioneerd
In de slotfase organiseerden de ploegen zich voor de sprint. Brennan, die daags voordien nog ten val was gekomen, zat uitstekend geplaatst in de laatste hectometers. De Brit van Visma | Lease a Bike plaatste een krachtige versnelling en behaalde een duidelijke overwinning.
Jasper Philipsen kreeg in die finale fase af te rekenen met een lekke band en moest een extra inspanning leveren om opnieuw aan te sluiten bij de kopgroep. Ondanks een snelle wissel woog dat incident op het slot. Na zijn herhaalde aanvallen zat hij slecht gepositioneerd en zonder echte steun in de sprint. Zijn optreden was strijdvaardig, maar miste samenhang en mondde uit in een ontgoocheling in vergelijking met zijn gebruikelijke niveau. De Italianen Luca Mozzato en Matteo Trentin eindigden respectievelijk tweede en derde.
