De grote comeback van Romelu Lukaku – die eigenlijk al een maand eerder werd gehoopt – was een van de belangrijkste conclusies na het duel tussen Juventus en Napoli.
Na 247 dagen afwezigheid maakte de Belgische spits eindelijk zijn rentree na een lange revalidatie, al gebeurde dat in een allesbehalve ideale context voor zijn ploeg, die in Turijn met duidelijke 3-0-cijfers onderuitging.
Een langverwachte terugkeer na vijf maanden afwezigheid
Door een blessure die hem meer dan vijf maanden langs de kant hield, verscheen Romelu Lukaku eindelijk opnieuw op een officieel wedstrijdblad bij Napoli.
Zijn invalbeurt in de 79e minuut symboliseerde het einde van een lange lijdensweg van verzorging, geleidelijke heropbouw en geduld. Voor de Napolitaanse club was zijn terugkeer ook een positief signaal in een cruciale fase van het seizoen, waarin de strijd om de topplaatsen bijzonder hevig blijft.
Toch werd Napoli tegen een solide en efficiënte Juventus snel overvleugeld. De Oude Dame nam in de eerste helft de leiding en maakte het verschil definitief in het slot van de wedstrijd, profiterend van de ruimtes die een collectief zoekend Napoli liet.
In die omstandigheden had de invalbeurt van Lukaku bijna meer een symbolische dan een sportieve betekenis.
Een gemiste kans
Exact een jaar eerder, op 25 januari 2025, had Napoli thuis nog met 2-1 gewonnen van Juventus. Romelu Lukaku had toen een strafschop omgezet.
De geschiedenis herhaalde zich echter niet. Hoewel Big Rom weinig tijd kreeg om zich te tonen, had hij toch zijn stempel kunnen drukken. Hij kreeg namelijk een vrij eenvoudige kans, zoals te zien is op de beelden.
Die gemiste actie vat perfect het gebrek aan efficiëntie en scherpte samen van Napoli tegen een meedogenloze Juventus. Napoli zit nu aan vier gelijke spelen en één nederlaag in de laatste zes wedstrijden. Het is weggezakt naar de vierde plaats, op negen punten van leider Inter, en wordt op de hielen gezeten door Juventus, dat nog maar één punt achterstand telt.
Voor Lukaku, die zondag vijf keer de bal raakte, verliep zijn comeback zonder glans, maar ook zonder echte misstap. In een tiental minuten is het moeilijk om nog zwaar te wegen op een wedstrijd die al beslist was. Het belangrijkste lag elders: opnieuw gevoel krijgen, het ritme van het hoogste niveau hervinden en weer de competitie ervaren.
Op te merken valt dat Kevin De Bruyne nog steeds geblesseerd is. Aan Turijnse zijde bleef Loïs Openda op de bank.
