180
Views

De koers rond Siena blijft uniek dankzij de iconische sterrati, maar in 2026 kiest organisator RCS Sport opvallend voor een aangepast parcours. Minder grind, een kortere afstand maar nog steeds dezelfde meedogenloze finale.

Gewijzigd parcours: minder grind, meer spanning?

De organisatie heeft dit jaar stevig ingegrepen in het wedstrijdverloop. In totaal verdwijnt zestien kilometer aan grindstroken uit het parcours, waardoor de totale afstand terugvalt van 213 naar 201 kilometer. Ook het totaal aantal onverharde kilometers daalt aanzienlijk: van ongeveer tachtig naar 64,1 kilometer.

De grootste wijzigingen situeren zich in de openingsfase. De stroken van La Piana (6,4 km) en Serravalle (9,3 km) verdwijnen volledig uit de wedstrijd, terwijl de eerste grindsector van Vidritta wordt ingekort van 4,4 naar 2,4 kilometer. Daardoor wordt het begin van de koers minder slopend en blijft het peloton mogelijk langer samen.

De finale blijft echter onaangeroerd en precies daar ligt nog altijd de ziel van Strade Bianche. De renners krijgen opnieuw de zware combinatie van San Martino in Grania (9,4 km) en vooral Monte Sante Marie (11,5 km) voorgeschoteld, traditioneel het breekpunt van de wedstrijd. Daarna volgen korte maar explosieve stroken zoals Monteaperti, Colle Pinzuto en Le Tolfe, alvorens de koers richting Siena trekt.

De aankomst blijft onveranderd iconisch: na de steile klim van de Via Santa Caterina wacht het Piazza del Campo, één van de meest herkenbare finishes in het wielrennen.

De vraag leeft dan ook of de parcourswijziging bedoeld is om de wedstrijd minder voorspelbaar te maken na de dominantie van één man: Tadej Pogačar.

©Photo News

Favorieten: wie kan Pogačar stoppen?

De wereldkampioen start opnieuw als dé te kloppen renner. Tadej Pogačar won drie van de laatste vier edities en bewees meermaals dat koersritme voor hem geen vereiste is om meteen te domineren. Zijn combinatie van klimvermogen, explosiviteit en aanvalslust maakt hem bijzonder moeilijk te controleren, zeker op de lange grindstroken.

Tom Pidcock lijkt op papier de gevaarlijkste uitdager. De Brit eindigde bij al zijn deelnames in de top vijf en won de koers al in 2023. Zijn technische vaardigheden en punch passen perfect bij het Toscaanse terrein, al moet hij dit keer sterker zijn in de finale dan vorig jaar.

Binnen UAE Team Emirates-XRG beschikt Pogačar bovendien over sterke steun én mogelijke alternatieven. Isaac Del Toro verkeert in topvorm na zijn eindzege in de UAE Tour, terwijl Jan Christen zich dit seizoen nadrukkelijk toont als explosieve outsider.

Ook Wout van Aert blijft een grote vraag én potentiële kanshebber. Na ziekte in het Openingsweekend is zijn vorm nog onzeker, maar zijn indrukwekkende geschiedenis in Strade Bianche, inclusief winst in 2020, spreekt voor zich.

Verder mogen jonge talenten zoals Paul Seixas en punchers als Romain Grégoire en Matteo Jorgenson niet worden onderschat. Zij hopen te profiteren van een minder uitputtende eerste koershelft, waardoor de finale mogelijk met meer kanshebbers wordt aangesneden.

©Photo News

Favorieten volgens Golden Palace News

****
Tadej Pogačar
***
Tom Pidcock
Paul Seixas
Isaac Del Toro
**

Florian Vermeersch
Jan Christen
Wout Van Aert
*
Romain Grégoire
Matteo Jorgenson
Lennert Van Eetvelt
Ben Healy

Categorie:
Non classé

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *