Voor zijn verplaatsing naar Beveren stond RWDM tegenover een tegenstander die al bijna zeker was van de titel. Dat betekende dat de mannen van Christ Bruno moesten omgaan met de enorme druk van een ploeg die al gepromoveerd was en van een stadion dat klaarstond om te ontploffen van vreugde.
Montes laat het stadion verstommen
Het begin van de wedstrijd van de Brusselaars was nochtans vrij goed. Ondanks dat ze onder druk stonden, bleven ze kalm en probeerden ze hun spel op te bouwen wanneer ze de bal hadden. Szulc, Dumont, Maurer en Simbakoli speelden nauwkeurig om niet te veel te moeten ondergaan.
Beveren duwde om de score te openen en snel op weg te gaan naar de titel, maar het was RWDM dat de score opende. Na een lange uittrap van Lemmens en sterk pressingwerk van Simbakoli kreeg Montes de bal, alleen op het strafschoppunt, en hoefde hij Reus alleen nog te kloppen. 0-1, de Freethiel werd stil door een voormalige speler van het huis. Daarna moest stand worden gehouden.
De geel-blauwe armada doet het werk
Maar aan de overkant stond een ongeslagen ploeg met de beste aanval van de Challenger Pro League. Tussen de 29e en de 39e minuut scoorde Beveren drie keer tegen Lathouwers. Margaritha maakte eerst gelijk (29e), Brüls bracht de Leeuwen op voorsprong (34e) en Van Hecke vergrootte de kloof (39e). Wedstrijd beslist bij de rust?
Niet helemaal, want in de 58e minuut profiteerde Simbakoli van een fout tussen Reus en zijn verdediging om de bal in een leeg doel te duwen. 3-2, de wedstrijd leefde weer een beetje, want RWDM had nog niet opgegeven. Maar de degelijkheid van Beveren voorkwam dat de Brusselaars een derde doelpunt konden maken en het geplande feest konden verstoren. Molenbeek gaf nochtans alles en schakelde zelfs over op twee spitsen om de thuisploeg onder druk te zetten.
De titel van Beveren is meer dan verdiend. Ze spelen een bijna perfect seizoen met 75 punten op 81 mogelijke en geen enkele nederlaag. De Waaslanders keren volgend seizoen terug naar de Jupiler Pro League.
