Aan de top van de wereldranglijst valt Real Madrid op met de hoogste score, een perfecte 100%. Dit resultaat weerspiegelt een zeer duidelijke strategie: jonge spelers aantrekken en hen langdurig behouden om een stabiele kern op te bouwen. De Madrileense club staat boven Brentford FC, dat nog steeds kans maakt op een eerste kwalificatie voor de Champions League, en Athletic Club, wiens seizoen wisselvalliger is, maar dat op lange termijn solide gestructureerd blijft.
Achter deze Europese referenties slagen verschillende clubs buiten de vijf grote competities er ook in om hoog te scoren. De Seattle Sounders FC en Philadelphia Union hebben de hoogste indices buiten de big-5. Andere teams zoals Shakhtar Donetsk, AZ Alkmaar en FK Zenit behoren eveneens tot de top 20 wereldwijd. Zelfs Club Brugge (12e) staat boven Paris Saint-Germain, de hoogst gerangschikte Franse club, en AS Monaco.
Om deze hiërarchie op te stellen, baseert het CIES zich op verschillende gecombineerde criteria. De gemiddelde verblijfsduur van spelers binnen de ploeg meet de stabiliteit, terwijl de gemiddelde leeftijd inzicht geeft in het evenwicht tussen ervaring en ontwikkeling. Daarbovenop komt de resterende contractduur, die de capaciteit van een club om vooruit te plannen weerspiegelt, evenals de grootte van de spelersgroep. Al deze gegevens samen leiden tot een algemene index die de mate van langetermijnoriëntatie van elk team meet.
België goed vertegenwoordigd op wereldniveau
In deze internationale context steekt België bijzonder gunstig af.
Het beste voorbeeld is Club Brugge, dat een score van 85,2 behaalt. De Brugse club combineert stabiliteit, jeugd en contractuele planning, een evenwicht dat het tot een van de best presterende clubs ter wereld maakt op dit gebied.
Daarachter bevestigt KRC Genk zijn status als referentie op het vlak van opleiding. Het clubbeleid richt zich op de ontwikkeling van jonge spelers, geïntegreerd in een stabiel kader en beschermd door relatief lange contracten. Cercle Brugge vervolledigt deze Belgische top drie met een strategie die nog sterker op jeugdontwikkeling gericht is, met een van de jongste selecties in de ranglijst.
Een contrasterende hiërarchie in de Pro League
Teams zoals RSC Anderlecht, KAA Gent of Royal Antwerp bevinden zich in een middenzone, vaak tekenend voor projecten in transitie of minder stabiel management.
Het contrast is nog opvallender onderaan de ranglijst, waar Standard Luik de Belgische lijst afsluit. Deze laatste plaats weerspiegelt een grotere instabiliteit: een oudere spelersgroep, kortere contracten en een frequentere doorstroming.
