De Sloveense wereldkampioen reed na een indrukwekkende solo naar de zege in Oudenaarde en mag zich daarmee nu ook mederecordhouder noemen van Vlaanderens Mooiste. Mathieu van der Poel moest genoegen nemen met de tweede plaats, terwijl Remco Evenepoel bij zijn debuut knap derde werd.

Moeizame start en vroege vlucht
De wedstrijd begon nerveus in Antwerpen, waar het peloton lange tijd geen ruimte gaf aan aanvallers. Pas na ongeveer dertig kilometer slaagde een groep van dertien renners erin om weg te rijden. Onder hen bevonden zich zowel Belgische als Nederlandse renners, aangevuld met enkele internationale namen.
In het peloton hield de ploeg van Pogačar de situatie strak onder controle. Toch kende de koers een opvallend incident toen een deel van het peloton werd opgehouden bij een spoorwegovergang. Na tussenkomst van de jury konden de groepen weer samenkomen, maar de kopgroep profiteerde optimaal en bouwde zijn voorsprong uit tot ruim vijf minuten.
Favorieten openen de koers op de Molenberg
De wedstrijd brak echt open op de Vlaamse hellingen. Op de Molenberg zorgde een hoog tempo voor een eerste serieuze schifting. Een elitegroep met alle topfavorieten vormde zich al vroeg, met onder anderen Pogačar , Van der Poel, Evenepoel en Wout van Aert.
Met nog zo’n tachtig kilometer te gaan sloten deze favorieten aan bij de overgebleven vluchters. De koers werd nerveuzer en aanvallen volgden elkaar in snel tempo op. Pogačar gaf een eerste waarschuwing op de tweede passage van de Oude Kwaremont, waar het tempo opnieuw de hoogte in ging en enkele renners moesten afhaken.

Beslissende fase: van favorietengroep naar tweestrijd
Op de Paterberg werd duidelijk wie de sterksten van de dag waren. Pogačar en Van der Poel trokken door en sloegen een kloof, terwijl Evenepoel moest lossen maar bleef vechten om terug te keren. Wout van Aert en Mads Pedersen verloren in deze fase definitief de aansluiting.
Evenepoel kwam nog even dichtbij, maar op de daaropvolgende hellingen, waaronder de Koppenberg en Taaienberg, bleek dat hij net dat beetje tekortkwam om opnieuw aan te sluiten bij de twee leiders.
Pogacar kraakt Van der Poel op de Oude Kwaremont
De beslissing viel op de laatste passage van de Oude Kwaremont. Pogačar plaatste een vernietigende aanval waar Van der Poel geen antwoord meer op had. De Nederlander probeerde het tempo te volgen, maar moest uiteindelijk passen.
Vanaf dat moment reed Pogačar solo richting Oudenaarde. Hij bouwde zijn voorsprong gestaag uit en kwam nooit meer in gevaar. Van der Poel hield stand voor de tweede plaats, terwijl Evenepoel op karakter naar een derde plek reed.

Historische prestatie in Oudenaarde
Met zijn derde overwinning in de Ronde van Vlaanderen treedt Pogačar toe tot een select groepje renners en mag hij zich nu mederecordhouder noemen van deze iconische klassieker. Zijn overwinning was er bovendien één met autoriteit: van controle in het peloton tot een allesbeslissende aanval op de zwaarste hellingen.
De wereldkampioen bevestigt daarmee opnieuw zijn uitzonderlijke klasse en veelzijdigheid. In een koers die al vroeg openbrak en bol stond van de aanvallen, was het uiteindelijk Pogačar die het verschil maakte, op het moment dat het er echt toe deed. En nu alle ogen op Roubaix?



