Het WK begint binnen enkele dagen, met de eerste editie met 48 teams. Sinds het allereerste WK in 1930, gewonnen door Uruguay in eigen land, hebben talloze momenten de geschiedenis getekend. We hebben bewust de ‘Hand van God’ van Maradona en de kopstoot van Zidane buiten beschouwing gelaten.
1954 : Het Mirakel van Bern
In 1954 is Hongarije zonder twijfel de beste ploeg ter wereld: 31 opeenvolgende overwinningen op internationaal niveau vóór de finale tegen West-Duitsland in Zwitserland. De Magyaren domineerden het hele toernooi en gaven de Duitsers zelfs een 8-3 in de groepsfase. Als absolute favorieten komt het team van Ferenc Puskás op een 2-0 voorsprong. Tot West-Duitsland reageert en de wedstrijd zes minuten voor tijd volledig omdraait. Aan de andere kant van het veld verricht doelman Toni Turek uitzonderlijke reddingen. Het Mirakel van Bern is geboren: West-Duitsland wint zijn eerste wereldtitel, en zou er later nog drie toevoegen (1974, 1990 en 2014). Hongarije herstelt nooit van deze nederlaag en gaat de geschiedenis in als een van de beste teams ooit die nooit wereldkampioen werd.
1994 : De penalty van Roberto Baggio
Wanneer je Italië en het WK samenbrengt, zijn er verschillende invalshoeken. Het positieve: vier wereldtitels, waaronder één op eigen bodem. Het negatieve, naast recente misgelopen kwalificaties? Het trauma van de finale van 1994 tegen Brazilië. Voor het eerst in de geschiedenis wordt een WK-finale beslist via strafschoppen. En terwijl Franco Baresi en Daniele Massaro hun penalty missen, is het die van Roberto Baggio die in het collectieve geheugen gegrift blijft. Een van de beste spelers ter wereld ziet zijn schot over de lat verdwijnen. Brazilië wordt wereldkampioen en een van de grootste Italiaanse spelers aller tijden zal voor altijd met deze misser geassocieerd blijven. Roberto Baggio zei daarover later in SoFoot: « Ik ben nooit over dit moment heen gekomen. Ik zal er ook nooit overheen komen. Ik heb geleerd ermee te leven. Ik probeer er niet te veel onder te lijden, in elk geval niet meer dan ik al heb geleden. Maar elke keer als ik eraan denk of erover praat, komt het terug. ».
2006 : Het festival van Zinedine Zidane
Het WK van 2006 mag niet worden herleid tot de kopstoot van Zidane tegen Marco Materazzi. Wij herinneren ons liever zijn uitzonderlijke prestatie tegen Brazilië in de kwartfinale. Cafu, Roberto Carlos, Kaká, Ronaldinho, Ronaldo, Thuram, Vieira, Henry… alle voetballegendes stonden op het veld. Maar Zizou overschaduwde ze allemaal met roulettes, passeerbewegingen, scharen, dribbels en feints in alle vormen. De speler van Real Madrid, die zijn afscheid na het toernooi had aangekondigd, speelde op een ongelooflijk niveau en bewees dat joga bonito niet exclusief Braziliaans is. Jammer genoeg eindigde dit prachtige verhaal met een kopstoot, zowel letterlijk als figuurlijk.
2018 : De remontada van België
België–Japan, 2018. Spreek deze woorden uit en elke fan van de Rode Duivels weet nog precies waar hij was tijdens die tegenaanval. Met 2-0 achter werden de spelers van Roberto Martinez koud verrast door de Japanners. Het vergde enorme veerkracht en zelfvertrouwen om de wedstrijd om te keren en deze snelle, verwoestende, krachtige… en historische counter op te zetten. De aarde moet hebben getrild in heel België bij het doelpunt van Nacer Chadli, na een aanval via Kevin De Bruyne, een voorzet van Thomas Meunier en de schitterende schijnbeweging van Romelu Lukaku. Een droom die daarna werd verwoest door Frankrijk in de halve finale. Maar daar praten we liever niet over, toch?
