Het WK 2026 is in meer dan één opzicht historisch. Niet alleen omdat het voor het eerst ooit over drie landen wordt verspreid, maar ook omdat het toernooi wordt uitgebreid van 32 naar 48 deelnemende landen. Die uitbreiding heeft al voor mooie verhalen en historische primeurs gezorgd, maar brengt ook het risico met zich mee dat een van die landen de weinig benijdenswaardige titel van “slechtste ploeg van het WK” krijgt.
Griekenland 1994
We beginnen deze lijst met Griekenland. Tien jaar voordat het verrassend Europees kampioen werd, ging de Griekse nationale ploeg compleet kopje-onder op het WK in de Verenigde Staten. Bij zijn allereerste deelname aan een WK-eindronde slikte de ploeg van Alketas Panagoulias tien doelpunten en verloor ze drie keer: tegen Argentinië (4-0), Bulgarije (4-0) en Nigeria (2-0).
De Grieken, nochtans gesteund door een grote Grieks-Amerikaanse gemeenschap op de tribunes, konden hun tegenstanders nooit echt bedreigen. Tot op vandaag blijft dit de slechtste prestatie ooit van een Europese selectie op een WK.
Noord-Korea 2010
In 2010 belandt Noord-Korea in een bijzonder zware groep met Brazilië, Portugal en Ivoorkust. Veel waarnemers vroegen zich af hoeveel doelpunten de Democratische Volksrepubliek Korea zou slikken. Toch hield de ploeg van Kim Jong-hun (nee, dat is geen grap) verrassend goed stand tegen Brazilië. Uiteindelijk verloor Noord-Korea eervol met 2-1 van de vijfvoudige wereldkampioen.
Daarna volgde echter de harde realiteit. Portugal veegde de Noord-Koreanen met 7-0 van het veld, terwijl ook Ivoorkust eenvoudig won (0-3). Volgens geruchten uit die periode, die nooit officieel werden bevestigd, zouden de spelers bij hun terugkeer publiekelijk vernederd zijn en zou de bondscoach zelfs tot dwangarbeid zijn veroordeeld.
Haïti 1974
In 1974 schreef Haïti geschiedenis door zich voor het eerst te plaatsen voor een WK-eindronde in West-Duitsland. Na een heroïsche kwalificatiecampagne leek het sprookje verder te gaan in de groepsfase. Tegen Italië van de onklopbare Dino Zoff bracht Emmanuel Sanon zijn land zelfs op voorsprong… tot de Squadra Azzurra orde op zaken stelde (3-1).
Daarna liep het echter helemaal mis. Polen haalde uit met 7-0 en ook Argentinië was te sterk (4-1). Geen mirakel voor Haïti dus, maar wel een leuk weetje voor liefhebbers van het Belgische voetbal: Emmanuel Sanon blijft tot op vandaag de enige Haïtiaanse doelpuntenmaker op een WK. Hij speelde tussen 1974 en 1980 voor Beerschot.
Saoedi-Arabië 2002
Het WK 2002 in Zuid-Korea en Japan werd een nachtmerrie voor Saoedi-Arabië. Na amper twintig minuten tegen Duitsland, de latere finalist van het toernooi, beseften Nasser Al-Johar en zijn ploegmaats dat hen een zware avond te wachten stond. Uiteindelijk slikten ze acht doelpunten tegen de Duitsers. Daar kwamen later nog nederlagen tegen Kameroen en Ierland bovenop. De eindbalans was pijnlijk: laatste in de groep, twaalf tegendoelpunten en geen enkel doelpunt gemaakt.
El Salvador 1982
Met El Salvador komen we bij een absoluut record. Dat van de zwaarste nederlaag ooit op een WK. In de openingswedstrijd walste Hongarije met 10-1 over de Midden-Amerikanen heen. Die vernedering kreeg later nog een vervolg met nederlagen tegen België (1-0) en Argentinië (2-0). Een doelsaldo van -12 en een recordnederlaag die meer dan veertig jaar later nog altijd overeind staat.
Zaïre 1974
In 2026 draagt de Democratische Republiek Congo (het voormalige Zaïre) nog altijd een bijzonder zware erfenis mee. Die van de meest chaotische selectie uit de geschiedenis van het WK… en misschien wel van het internationale voetbal.
De context? Op het WK van 1974 verkeert de Zaïrese selectie in volle crisis nog voor de wedstrijd tegen Joegoslavië. De premies die het regime van Mobutu aan de spelers had beloofd, worden nooit uitbetaald. Woede en ontmoediging nemen de bovenhand. Na een eerste nederlaag tegen Schotland (2-0) stort de ploeg volledig in tegen Joegoslavië (9-0) en vervolgens tegen Brazilië (3-0). Die laatste wedstrijd werd legendarisch door het bizarre optreden van Mwepu Ilunga. Bij een Braziliaanse vrije trap liep hij plots uit de muur om de bal weg te trappen voordat die genomen kon worden. Een actie die vaak werd bespot, maar volgens Ilunga zelf een vorm van protest was tegen het regime en de omstandigheden waarin de spelers moesten functioneren.
Van de Verenigde Staten over Mexico tot Canada: krijgen we op het WK 2026 opnieuw een ploeg die zich onderscheidt als de “slechtste” van het toernooi? Over een maand kennen we het antwoord.
