In 2026 geldt Portugal als een van de serieuze kandidaten voor de wereldtitel. Gedragen door een gouden generatie die haar volle maturiteit heeft bereikt, beschikt de Seleção wellicht over de meest evenwichtige kern uit haar geschiedenis.
Portugal: Ronaldo… maar ook Vitinha, Neves en Fernandes
Hoewel Cristiano Ronaldo op zijn 41ste nog steeds het icoon en de symbolische leider van de ploeg blijft (nvdr.: hij speelt zijn zesde en laatste WK, een record), bevindt de echte motor van Portugal zich op het middenveld. Het trio Vitinha, João Neves en Bruno Fernandes combineert technische klasse, creativiteit en intensiteit op een niveau dat kan wedijveren met de beste landen van het toernooi.
Daarnaast kan Roberto Martínez rekenen op gevestigde waarden als Rúben Dias, Bernardo Silva, Nuno Mendes en Diogo Costa. Dankzij die brede kern kan Portugal met grote ambities aan het WK beginnen, gesteund door sterke resultaten van de voorbije jaren en de status van winnaar van de Nations League.
Toch blijft er één grote vraag. Zijn de Portugezen eindelijk klaar om de laatste stap te zetten? Ondanks verschillende getalenteerde generaties strandde de nationale ploeg vaak op de grote momenten. De verrassende uitschakeling tegen Marokko in 2022 staat nog vers in het geheugen. Deze keer lijken de Lusitanen echter over alle ingrediënten te beschikken om groter te dromen.
Colombia opnieuw op de voorgrond
Colombia trekt naar het WK 2026 met echte ambities, maar zonder de druk die op de schouders van de topfavorieten rust. Onder leiding van Néstor Lorenzo hebben de Cafeteros opnieuw vertrouwen en stabiliteit gevonden na enkele magere jaren. De ploeg steunt op een sterk collectief en op het talent van Luis Díaz, die dankzij zijn snelheid en zijn vermogen om gesloten wedstrijden open te breken de belangrijkste offensieve troef van Colombia is geworden.
Hoewel Colombia de hoogten van het indrukwekkende WK 2014 nog niet opnieuw heeft bereikt, blijft het een selectie die elke tegenstander kan verrassen. Goed georganiseerd en moeilijk te bespelen beschikt het land over voldoende kwaliteiten om de groepsfase te overleven en opnieuw een mooi parcours neer te zetten op het wereldtoneel.
Oezbekistan: Italië bij volmacht
Niet alle Italianen zullen het WK in Noord-Amerika missen. Gouden Bal-winnaar en wereldkampioen met de Squadra Azzurra in 2006, Fabio Cannavaro, staat twintig jaar later opnieuw in de schijnwerpers. Deze keer als bondscoach.
Aan het hoofd van Oezbekistan, dat voor het eerst in zijn geschiedenis deelneemt aan een WK, bouwde de Italiaan een ploeg rond strijdlust en defensieve discipline. Het resultaat? Bijna perfecte AFC-kwalificaties (6 overwinningen, 3 gelijke spelen en 1 nederlaag), enkel voorafgegaan door Iran, een grootmacht binnen het Aziatische voetbal.
Wat mogen we verwachten van de Witte Wolven? Voor deze historische deelname hield Cannavaro zich op de vlakte: zijn ploeg heeft niets te verliezen. Op technisch en fysiek vlak lijken de Oezbeken minder gewapend dan hun tegenstanders. Toch verdienen sommige spelers bijzondere aandacht, zoals Abdukodir Khusanov. De 22-jarige centrale verdediger van Manchester City brak dit seizoen helemaal door. Zijn snelheid en stevige tussenkomsten maken hem tot een steunpilaar van de defensie.
DR Congo: de vernedering van 1974 uitwissen
Na 52 jaar afwezigheid is Congo terug op een WK. De vorige keer dateert van 1974. Toen heette het land nog Zaïre. Hoewel de Leopards destijds regerend Afrikaans kampioen waren, beleefden ze een nachtmerrieachtige eerste WK-deelname. Tot op vandaag geldt die campagne als een van de meest desastreuze uit de geschiedenis van het internationale voetbal: drie nederlagen, veertien tegendoelpunten en een pijnlijke 0-9 tegen Joegoslavië.
Eén ding staat vast: de DR Congo zal in Noord-Amerika niet hetzelfde lot ondergaan. Onder leiding van de Fransman Sébastien Desabre beschikt de Congolese nationale ploeg over een ervaren kern waarvan de meeste spelers actief zijn in de beste Europese competities. Naast Chancel Mbemba, Gédéon Kalulu, Gaël Kakuta, Noah Sadiki en Yoane Wissa zien we ook bekende gezichten uit de Jupiler Pro League, zoals Matthieu Epolo (Standard) en Joris Kayembe (KRC Genk).
Om zich te plaatsen voor het WK in de Verenigde Staten, Mexico en Canada legde de DR Congo een indrukwekkend parcours af. Als tweede in groep B van de CAF-kwalificaties schakelden de Leopards vervolgens Kameroen (0-1) en Nigeria (1-1, winst na strafschoppen) uit in de Afrikaanse barrages, waarna ook Jamaica (1-0) werd verslagen in de intercontinentale play-offs. De Congolezen willen volop genieten van dit moment… en misschien zit er nog meer in.
Programma van Groep K op het WK 2026
- 17 juni – 19u00: Portugal – DR Congo (NRG Stadium, Houston)
- 18 juni – 04u00: Oezbekistan – Colombia (Estadio Azteca)
- 23 juni – 19u00: Portugal – Oezbekistan (NRG Stadium, Houston)
- 24 juni – 04u00: Colombia – DR Congo (Estadio Akron, Guadalajara)
- 28 juni – 01u30: Colombia – Portugal (Hard Rock Stadium, Miami)
- 28 juni – 01u30: DR Congo – Oezbekistan (Mercedes-Benz Stadium, Atlanta)
