Tadej Pogacar staat komende zondag niet aan de start van het Europees kampioenschap in Ljubljana, ook al wordt de wedstrijd op zijn eigen wegen gereden en is hij de titelverdediger. Het nieuws viel enkele dagen voor de koers en het laat zich niet herleiden tot een aanpassing van de kalender, want het maakt een eind aan een seizoen dat de Sloveen in de geschiedenis van de internationale wielersport had willen schrijven.
Gianetti beslist, Pogi legt zich neer
De renner heeft nochtans alles geprobeerd. Amper een maand na zijn val in de Vuelta keerde hij terug naar de training en drong hij aan om op eigen bodem van start te gaan. Hij nam zelfs contact op met Xavier Mir, de chirurg die hem aan het sleutelbeen opereerde, en kreeg diens medisch groen licht. Maar het mocht niet baten. In de Gazzetta dello Sport hield Mauro Gianetti de deur dicht namens UAE Team Emirates. Hij begrijpt Pogacars wil om erbij te zijn, maar voor de manager komt het te vroeg en gaat gezondheid voor alles. Dus zal het er niet van komen.
De beslissing maakt duidelijk wie bij UAE het roer in handen heeft. Sinds de oprichting van de Emiratische ploeg heeft Gianetti alle keuzes gemaakt die ertoe deden, en dit voorval bevestigt het opnieuw. Pogacar blijft de absolute kopman, de beste troef op om het even welk parcours, maar wanneer de ploeg in een bepaalde richting beslist, moet de renner zich uiteraard neerleggen.
Wat UAE weigert, is niet de arts
In werkelijkheid stelt UAE het advies van Xavier Mir niet in vraag, maar weigert het de rekening die erin zou bestaan dat advies te volgen. Vijf weken na een sleutelbeenbreuk die met een plaat en schroeven werd geopereerd, en die gepaard ging met een hersenschudding en letsels aan de halswervels, zou een terugkeer in competitie een gok blijven. En de ploeg oordeelt dat er geen enkele reden is om die te nemen. Want de Sloveen zou niets te winnen hebben door zich te haasten voor een najaarskoers. Integendeel, hij zou alles te verliezen hebben.
#LaVuelta26 🇪🇸 / Grosse chute de 🇸🇮 Tadej Pogacar (UEX) ! Il quitte la course ! Quel chamboulement dans cette Vuelta ! #LesRP pic.twitter.com/EQwIcdk3WU
— Renaud Breban (@RenaudB31) August 29, 2026
De contractuele context maakt die keuze helemaal begrijpelijk. Vorige maand verlengde Pogacar immers zijn verbintenis met UAE tot 2032, het jaar waarin hij 34 wordt. En logischerwijs zet een renner die voor zeven seizoenen is vastgelegd niet alles op het spel voor vijf weken herstel. De terugkeer staat trouwens al gepland voor 2027, in de Tour Down Under in januari. Er is geen haast bij, alleen zijn perfecte herstel telt.
Een seizoen gebouwd voor de geschiedenisboeken
UAE weet niettemin dat deze beslissing een balans uitwist die duizelingwekkend is. Voor zijn val reed Pogacar een van de mooiste seizoenen ooit gezien, met een vijfde Tour de France die het record van de allergrootsten evenaarde, maar ook een eerste zege in Milaan-Sanremo die een van de Monumenten invulde die nog op zijn palmares ontbraken, en daarnaast een vierde Strade Bianche die eveneens een absoluut record betekende. Daar kwamen nog de Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, de Ronde van Romandië en de Ronde van Zwitserland bij, samen vijf overwinningen in zijn eerste zes koersen van het jaar.
Want, zoals bekend, wil de Sloveen niet alleen winnen, hij wil alles winnen. Zijn zoektocht mikt op de status van beste renner aller tijden, niets minder, en elk seizoen fungeert als een steen die op dat bouwwerk wordt gelegd. 2026 moest daarvan een van de stevigste worden. Maar…
De val die alles uitstelt tot 2027
Toen kwam de Vuelta en, op 29 augustus, de val, de opgave en het bruuske einde van een dynamiek die grenzeloos leek. Erger nog, de afzegging voor het EK is niet meer dan het laatste gevolg van een aaneenschakeling die Pogacar al zijn resterende doelen van het seizoen ontneemt. De zesde Ronde van Lombardije op rij, die het record van Fausto Coppi zou hebben overtroffen, ontglipt hem, net als de Europese titel die hij vorig jaar voor Evenepoel veroverde. En de Vuelta, die grote ronde die nog op zijn palmares ontbreekt en die hij net was gaan halen, ontsnapt hem eens te meer.
Des nouvelles rassurantes de notre Pogacar.🤓
— Geek (@geek_of_life) September 27, 2026
Qui avait lourdement chuté, extrêmement sonné, très touché à l'épaule et le visage ensanglanté du côté droit.😱
Comme souvent vidéo humour du type : "Le club des balafrés".
Son oeil semble encore gonflé.#pogacar #crash #cyclisme pic.twitter.com/O3tgfEMDGI
Op zijn 27ste staat zijn talent uiteraard niet ter discussie en blijft de tijd in zijn voordeel spelen. Maar wat in 2026 werd gedragen, zal in 2027 opnieuw moeten worden opgebouwd.
Het peloton haalt adem, de Belgen ook
Uiteraard verandert deze afzegging in goed nieuws voor alle anderen. Wanneer Pogacar aan de start staat, worden het EK en de Ronde van Lombardije voor de tweede plaats gereden, terwijl beide in zijn afwezigheid weer echt open liggen. Remco Evenepoel behoort tot de eerste begunstigden, want hij erft een brede baan waar de Sloveen hem tot nu toe de weg versperde.
👑 𝐓𝐇𝐄 𝐊𝐈𝐍𝐆 𝐈𝐒 𝐁𝐀𝐂𝐊 !!! 🌈😤✨️
— Cyclisme Belge 🇧🇪 (@LeCyclismebelge) September 20, 2026
🏆 REMCO EVENEPOEL 🇧🇪 EST CHAMPION DU MONDE DU CHRONO POUR LA QUATRIÈME FOIS D'AFFILÉE !!! 🚀🤩
𝙃𝙄𝙎𝙏𝙊𝙍𝙄𝙌𝙐𝙀 ⭐️#Montreal2026ᴿᴾ pic.twitter.com/id0Eld3XPw
Het najaar heeft nochtans al zijn waarschuwing gegeven. In Montreal walste Evenepoel over het WK-tijdrijden om een vierde wereldtitel op rij te pakken en de geschiedenis in te gaan, om een week later te stokken in de wegrit, waar het Brandon McNulty was, de ploegmaat van Pogacar, die opdook om de regenboogtrui te grijpen. Dat is een nieuwe les. Zelfs zonder Pogacar rijven de Belgen dus niet alles binnen, want al domineert Evenepoel de wereld in het tijdrijden, op de weg blijft de drempel nog hoog.
Pogacar hoopte van 2026 een trede extra te maken op weg naar de onsterfelijkheid, maar hij zal nog moeten wachten. Voor het peloton is dit de kans van een tussenpauze. Maar het is aan hen om er iets van te maken. De Belgen blijven altijd goed geplaatst, maar ze zullen hun kunnen moeten omzetten in daden.
