Afgelopen zondag werd Remco Evenepoel in Montréal aangekondigd als de te kloppen man, maar de Belg kon die favorietenrol niet waarmaken. Op het WK, dat nochtans op zijn maat was gemaakt, ontbrak het hem aan energie. Hij besefte al snel dat hij niet over de benen beschikte om voor de overwinning te strijden. Een teleurstelling voor de renner én voor België, dat hoopte hem net als in 2022 de armen te zien opsteken. Een week later wacht Evenepoel een nieuwe afspraak: het Europees kampioenschap.
De teleurstelling wegspoelen
De beste manier om als wielrenner een frustrerend resultaat te vergeten, is vooruitkijken en een nieuwe wedstrijd winnen. Voor Remco Evenepoel kan dat zondag in Sencur, Slovenië. De renner van Red Bull – BORA – hansgrohe rijdt er alleen de wegrit en ook dit parcours lijkt hem op het lijf geschreven. Deze keer zal hij zich wel beter moeten voelen.
Vanaf Ljubljana legt het peloton 196,3 km af, met vijf passages over een lokaal circuit rond Sencur. De Belgische ploeg rond Evenepoel bestaat uit Quinten Hermans en Maxim Van Gils, die er vorige week in Canada ook al bij waren. Daarnaast zijn ook Jenno Berckmoes, Ramses Debruyne, Ilan Van Wilder, Louis Vervaeke en Sander Pestel geselecteerd. Zij kunnen zich volledig wegcijferen voor hun kopman en hem ondersteunen tijdens de vijf beklimmingen van de Mozjanca (2,1 km aan gemiddeld 10,3%). Daar zal blijken of Remco Evenepoel voldoende hersteld is om voor de overwinning te strijden.
Een titel die nog ontbreekt
Evenepoel is nog nooit Europees kampioen geworden. In 2021 eindigde hij als tweede na Sonny Colbrelli, na een sprint. Het gedrag van de Italiaan, die lange tijd in zijn wiel bleef zitten, ergerde de Belg. Vorig jaar werd hij opnieuw tweede, op 31 seconden van de onaantastbare Tadej Pogacar, nadat hij zich had losgemaakt van de groep met favorieten.
Olympisch kampioen, wereldkampioen en Belgisch kampioen: alleen de Europese titel ontbreekt nog op het palmares van Evenepoel in de wegrit. Daarmee zou hij zijn prestaties op de tijdrit kunnen evenaren. We weten bovendien dat de Belg een trotse renner is met een sterk ego. Zijn tegenvallende prestatie van afgelopen zondag zal hem ongetwijfeld extra motiveren om iets recht te zetten, en dat zou kunnen met een sterke prestatie in Slovenië.
Wie kan Evenepoel bedreigen?
Bij afwezigheid van Pogacar, die van zijn ploeg voorlopig niet opnieuw wil koersen, is de vraag wie Remco Evenepoel kan uitdagen. Verschillende kopmannen die vorige week nog in Canada aan de start stonden, slaan het Europees kampioenschap over. De Fransman Paul Seixas is er niet bij, evenmin als de Mexicaan Isaac Del Toro en de kersverse Amerikaanse wereldkampioen Brandon McNulty.
Wie kan de Belg dan wel het vuur aan de schenen leggen? Aan Franse zijde zijn Romain Grégoire en Kévin Vauquelin de voornaamste kandidaten voor de overwinning. Misschien zijn zij iets te licht. We moeten eerder naar Spanje kijken, waar Juan Ayuso (6e in 2025) een serieuze concurrent zal zijn op dit parcours, net als de ervaren Primoz Roglic, die voor eigen publiek rijdt. Ook de Italiaan Giulio Pellizzari is iemand om in de gaten te houden. Daarbij moet wel worden opgemerkt dat die laatste twee ploegmaats van Evenepoel zijn bij Red Bull. Als ze merken dat ze zelf niet sterk genoeg zijn om voor de overwinning te strijden, kunnen ze misschien hun kopman helpen.
Italië is wellicht de natie die het meest in de gaten moet worden gehouden. Naast Pellizzari zijn er ook renners als Christian Scaroni (vierde vorig jaar), Alessandro Pinarello en vooral Giulio Ciccone. Het zijn aanvallers die goed uit de voeten kunnen in de bergen en die dus niet te veel ruimte mogen krijgen. Ook de Portugees João Almeida en de Deen Mads Pedersen zijn serieuze kandidaten, vooral de eerstgenoemde, die geen sterke ploeg rond zich nodig heeft.
