Deze gouden generatie miste nog slechts de continentale titel. Na eerdere triomfen op het wereldtoneel en op de Olympische Spelen hadden de Denen één duidelijk doel: ook Europa regeren. Missie volbracht. Tijdens het hele toernooi etaleerde Denemarken een indrukwekkende beheersing, met een combinatie van defensieve discipline, offensieve efficiëntie en perfecte controle van de sleutelmomenten.
Tegen Europese tegenstanders die bekendstaan om hun intensiteit en ervaring, legden de Scandinaviërs hun tempo, hun collectief en hun koelbloedigheid op. Nooit echt in de problemen gekomen, marcheerden ze met een bijna onthutsende rust richting de titel.
Een gouden generatie, symbool van continuïteit
Deze Europese kroon is in de eerste plaats die van een uitzonderlijk collectief, opgebouwd over meerdere jaren. Denemarken blinkt niet uit in één geïsoleerd toernooi, maar past binnen een logica van continuïteit en stabiliteit die zelden wordt bereikt op het allerhoogste niveau. De ruggengraat van het team bleef trouw aan een duidelijk project, gedragen door een sterke staf en een uitgesproken speelidentiteit.
Het Deense spel steunt op een compacte verdediging, een snelle omschakeling en het vermogen om het verschil te maken op beslissende momenten. Daarbovenop komt een indrukwekkende bankdiepte, die toelaat om gedurende de hele wedstrijd een hoog intensiteitsniveau aan te houden.
Een uiterst zeldzame wereldtriple
Met deze Europese titel treedt Denemarken toe tot een bijzonder exclusieve club. Het gelijktijdig in handen hebben van de drie belangrijkste internationale handbaltitels — wereldkampioenschap, Olympische Spelen en Europees kampioenschap — is een uiterst zeldzame prestatie, gezien de zware concurrentie en het hoge niveau aan de top. Voor de Denen was alleen Frankrijk erin geslaagd zo’n triple te realiseren, waarmee het destijds zijn dominantie in het wereldhandbal bevestigde.
Denemarken, het nieuwe model in het wereldhandbal
Los van het palmares roept dit succes vragen op en werkt het inspirerend. Opleiding, tactische cultuur, vertrouwen in jong talent en stabiliteit binnen de technische staf: het Deense model wordt vandaag nauwlettend gevolgd door tal van federaties. Het land slaagde erin zijn potentieel om te zetten in een ware winnaarsmachine, zonder zijn identiteit te verloochenen.
Denemarken jaagt niet langer op titels: het is de referentie die iedereen wil kloppen. De hamvraag is niet langer óf het kan winnen, maar hoelang deze dominantie nog kan aanhouden.
